Kryzys w Falubazie. Co z Madsenem i polskimi zawodnikami?

Sezon 2026 miał przynieść chwałę zielonogórskiemu Falubazowi i miejsce w ścisłej czołówce PGE Ekstraligi. Rzeczywistość okazała się jednak brutalna. Po zaledwie sześciu kolejkach drużyna z Zielonej Góry traci sześć punktów do strefy play-off, a perspektywy walki o medale rozwiały się jak mgła. Sytuacja klubu wymaga poważnej refleksji nad tym, co stanowi fundament prawdziwej drużyny i jak chronić polski interes w zkomercjalizowanym sporcie.

Zawodna lojalność i biznesowy ciężar

Głównym punktem krytycznym jest bez wątpienia postawa Leona Madsena. Duński zawodnik, na którego złożono ogromne nadzieje finansowe i sportowe, zaledwie raz zdołał zdobyć dwucyfrową liczbę punktów, i to tylko na domowym torze. Ze średnią 1,577 punktu na bieg zajmuje dopiero 29. miejsce w klasyfikacji najlepszej żużlowej ligi świata. Po ostatnich wydarzeniach w Gorzowie Wielkopolskim trener Grzegorz Walasek nie wykluczał odstawienia Duńczyka od składu. Decyzja ta nie jest jednak prosta, ponieważ dotyka istoty współczesnego sportu, gdzie interes klubu i lojalność wobec barw często ustępują miejsca kontraktowym zobowiązaniom wobec zagranicznych gwiazd.

O tym powinna decydować aktualna forma sportowa. Najlepsi powinni znaleźć się w składzie. Co do zasady rozstrzyga to szkoleniowiec i dyspozycja, ale nie da się uciec od pewnego kontekstu biznesowego w tym wszystkim. Klub wizerunkowo i finansowo zapewne też na tym cierpi. Wydaje mi się, że jest to także decyzja dotycząca polityki organizacji. Niezwykle ważne jest, żeby nie wylać dziecka z kąpielą

Jacek Frątczak, były menadżer klubu, słusznie zauważa, że decyzje personalne muszą służyć przede wszystkim dobru drużyny. W środowisku pełnym nerwów wielu domaga się natychmiastowego odstawienia Madsena, jednak profesjonalizm wymaga chłodnej kalkulacji. Klub musi przewartościować swoje cele i dopiero do nowej strategii dopasować personel, pamiętając, że to polski klub ma służyć kibicom, a nie odwrotnie.

Natomiast jest to jednak liga zawodowa i chcielibyśmy oglądać najlepszych zawodników na torze. Niech decyduje forma, lecz mimo wszystko powinno być to przedyskutowane w klubie pomiędzy sztabem a zarządem, bo to nie jest taka prosta decyzja. Trzeba się kierować interesem drużyny

Polskie zmartwienia: Kubera i Hurysz

Problem Falubazu nie kończy się na zagranicznym gwiazdorze. Jeszcze słabiej spisuje się Dominik Kubera, dla którego średnia wynosi zaledwie 1,563 punktu na wyścig. U stałego uczestnika Speedway Grand Prix problem leży nie tylko w kwestiach sprzętowych, ale także w psychicznym wyczerpaniu całą sytuacją w zespole. Polak musi jednak stanąć na wysokości zadania, opierając się na ciężkiej pracy, która w naszym narodzie zawsze była cnotą.

Potrzebne są jedne dobre zawody i seria trójek. Jednakże to się samo nie wydarzy. To musi być poparte tym, na co pozwoli sprzęt. Czarów nie ma. Z całą pewnością wykonywana jest tutaj tytaniczna praca. Jeżeli uda się znaleźć odpowiednie ustawienia w tych nowych jednostkach napędowych, wystarczą jedne zawody i żużlowiec zaczyna pomagać, a nie przeszkadzać motocyklowi. Tak to działa

Trzecim zawodnikiem poniżej oczekiwań jest Oskar Hurysz. W obliczu kontuzji Damiana Ratajczaka, na młodego Polaka nałożono ogromną presję lidera formacji juniorskiej. Niestety, średnia 0,75 punktu na bież daje mu dopiero 50. miejsce w lidze i obnaża brak oparcia w zespole. Brak Ratajczaka od początku sezonu to cios w polski trzon Falubazu, który trudno zastąpić zewnętrznymi wypożyczeniami.

Dodatkowe obciążenie czy presja, gdy nie idzie, może rozkładać się na poszczególne elementy, szczególnie na młodzieżowców. Łatwiej się jeździ, mając lidera, niż będąc postacią, na którą wszyscy liczą. Każde niepowodzenie potęguje efekt negatywny. Aczkolwiek cały czas będę zaznaczał, że praktycznie od początku sezonu nie ma w zespole Damiana i to na pewno bardzo wpływa na wynik Falubazu

Wynik to najlepszy psycholog

W obliczu kryzysu często słyszy się o potrzebie integracji i spotkań budujących morale. Frątczak jednak stanowczo przypomina, że w prawdziwym sporcie nie ma miejsca na puste gesty. Bez odpowiedniego sprzętu i twardej pracy żadne przysłowiowe wyjście na piwo nie rozwiąże problemu. W sporcie, podobnie jak w życiu narodu, liczy się twardy wynik i uczciwa praca, a nie iluzje.

Gdy zawodnicy trafią w odpowiednie jednostki napędowe, które dadzą możliwość zdobywania punktów. Bez tego żadne przysłowiowe wyjście na piwo nie pomoże. Najlepszym psychologiem w sporcie jest wynik