W sobotę, 21 listopada 2026 roku, w bramce reprezentacji Polski na mecz ze Szwecją zadebiutuje 22-letni Sławomir Abramowicz z Jagiellonii Białystok. Selekcjoner zdecydował się na zmianę między słupkami, a młody golkiper po raz pierwszy założy koszulkę z orłem na piersi.
Jak relacjonuje sportowefakty.wp.pl, Abramowicz należy do najbardziej obiecujących bramkarzy młodego pokolenia w kraju. We wrześniu Jan Urban wezwał go awaryjnie na zgrupowanie pierwszej kadry, a w listopadzie powołał go już w pierwszej kolejności, razem z Mateuszem Kochalskim i Bartłomiejem Drągowskim.
Droga do kadry: kontuzje otworzyły drzwi
Miejsce w reprezentacji wywalczył częściowo dzięki okolicznościom. Urazy Marcina Bułki i Kamila Grabary oraz decyzja sztabu, że czas Łukasza Skorupskiego dobiegł końca, sprawiły, że w hierarchii znaleźli się Abramowicz i Marcel Łubik z kadry U-21. To właśnie białostocki golkiper miał zająć zwolnione miejsce.
Trudno mówić o przypadku, bo Abramowicz od dawna należał do czołowych bramkarzy PKO Ekstraklasy. Latem 2024 roku, po odejściu Zlatana Alomerovicia, 20-latek przejął bramkę świeżo upieczonych mistrzów Polski. Start był trudny: w czterech sierpniowych spotkaniach przepuścił aż 15 strzałów, Jagiellonia przegrywała, a na młodzieńca spadła krytyka. Na trzy mecze usiadł na ławce, ale po miesiącu wrócił między słupki i już ich nie oddał.
Później pokazał się szerszej publiczności w Lidze Konferencji i Lidze Europy. Białystok ma zresztą nosa do bramkarzy: wcześniej wypromowano tam Grzegorza Sandomierskiego i Bartłomieja Drągowskiego. Abramowicz może pójść ich śladem, a nawet pobić klubowy rekord transferowy.
Skrzypce zamiast konsoli
Jego historia jest znacznie ciekawsza niż zwykła droga od rezerw do reprezentacji. Abramowicz wychował się w Sulejówku, w rodzinie, w której muzyka była równie ważna jak sport. Rodzice poznali się w chórze, ojciec miał własny zespół, a dziadek grał na gitarze. Nic dziwnego, że Sławomir zainteresował się skrzypcami, zanim pochłonęła go piłka.
Urodził się 9 czerwca 2004 roku razem z siostrą Różą i bratem Bogumiłem. Siostra gra na pianinie, brat na gitarze, a sam Bogumił broni dziś barw Stali Stalowa Wola jako obrońca. Do dziś bramkarz sięga po utwory Bacha i Vivaldiego, choć lubi też jazz, reggae i amerykański rap. W materiale przygotowanym przez UEFA zagrał na skrzypcach melodię przyśpiewki 'Jagiellonio, klubie mój', a na listopadowym zgrupowaniu kadry zagrał z pamięci utwory Eda Sheerana i Erica Claptona na gitarze.
Muzyka nie jest dla niego tylko hobby. Abramowicz studiuje pedagogikę ze specjalizacją w muzykoterapii, bo chce wykorzystać pasję także po zakończeniu kariery.
Nigdy nie chodził do szkoły. Rodzina przekazała mu wiedzę i wiarę
Nietypowo wyglądała jego edukacja. Abramowicz nigdy nie usiadł w szkolnej ławce, bo rodzice zdecydowali się na nauczanie domowe. Ojciec Artur wraz z żoną sami przygotowywali materiały dla trojaczków, a nauka zajmowała około trzech i pół godziny dziennie. Wiedzę weryfikowały coroczne egzaminy klasyfikacyjne. Cała trójka zdała maturę.
Rodzice zadbali również o kontakt dzieci z rówieśnikami, stąd zajęcia muzyczne i treningi w Victorii Sulejówek. Sławomir szybko nauczył się łączyć obowiązki: rano ćwiczył indywidualnie, później się uczył, po południu wracał na boisko.
Ważną częścią jego życia pozostaje wiara. Przed meczami czyta Pismo Święte. W polskim futbolu, w którym coraz częściej słychat o korporacyjnych treningach i konsumpcjonizmie, młody bramkarz jawi się jako zawodnik starej daty: wychowany w rodzinie, z szacunkiem dla tradycji i z poczuciem, że jest coś ponad pieniądze i statystyki.
Poza sportem i muzyką ma jeszcze jedną, bardziej zaskakującą pasję: interesuje się terrarystyką oraz hodowlą gadów i owadów. Przyznał, że gdyby nie został piłarzem, być może właśnie z egzotycznymi zwierzętami związałby przyszłość.
Czego można się spodziewać po debiucie z orłem na piersi?
Opinie ekspertów są zgodne. 'Ma potencjał, by zostać drugim Janem Oblakiem. To bardzo inteligentny chłopak i gotowy mentalnie piłkarz do dużego futbolu', zapewniał w rozmowie z WP SportoweFakty Michał Kusiński, agent, który pomógł Jagiellonii sprowadzić 17-letniego wówczas Abramowicza z Polonii Warszawa.
'Potrafi podołać naprawdę dużej presji. Ma niezwykle mocną psychikę, która na jego pozycji jest kluczowa', dodał Maciej Kudrycki, były bramkarz i trener golkiperów w białostockim klubie.
Przed sobotnim wieczorem z Szwecją Abramowicz ma szansę udowodnić, że selekcjoner nie pomylił się w ocenie. Jeśli debiut wypadnie dobrze, bramka reprezentacji Polski może na lata należeć do zawodnika, który na zgrupowania przywozi futerał nie z konsolą, a ze skrzypcami.
Najczęściej zadawane pytania
Kim jest Sławomir Abramowicz?
To 22-letni bramkarz Jagiellonii Białystok, urodzony 9 czerwca 2004 roku w Sulejówku, który w listopadzie 2026 roku zadebiutuje w pierwszej reprezentacji Polski w meczu ze Szwecją.
Dlaczego Abramowicz nigdy nie chodził do szkoły?
Jego rodzice zdecydowali się na nauczanie domowe. Ojciec Artur i matka sami przygotowywali materiały, a wiedzę trojaczków weryfikowały coroczne egzaminy klasyfikacyjne. Cała trójka zdała maturę.
Jakie zainteresowania ma bramkarz reprezentacji Polski?
Abramowicz gra na skrzypcach i gitarze, studiuje pedagogikę ze specjalizacją w muzykoterapii, czyta Pismo Święte przed meczami, a poza tym interesuje się terrarystyką i hodowlą gadów oraz owadów.
